تاریخچه مد از گذشته تا کنون

تاریخچه مد در جهان از گذشته تا کنون 

لباس در ابتدا تنها برای محافظت در برابر سرما و گرما استفاده می‌شد، اما خیلی زود به نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی و هویت فردی تبدیل شد. در ادامه به تاریخچه مد از گذشته تا کنون خواهیم پرداخت:

دهه 1900

انواع لباس هایی که زنان شیک پوش می پوشیدند، در واقع مانند لباس هایی بود که طی دوران شکوفایی Chales Worth  مرسوم شده بودند. ولی در سال های پایانی قرن نوزدهم، صنعت مد افق های گسترده تری را پیش روی خود دید که شاید دلیلش روند صنعتی شدن زندگی بانوان بود. پس از آن خانم های شیک پوش بدون کمک دیگران لباس های زیر و روی خود می پوشیدند.

نخستین خانه طراحی مد مزون Redfern بود که با توجه به درخواست های زنان برایشان لباس می دوخت. مهمترین قسمت لباس های زنانه پیراهن های زیبا بودند.

بعد از آن در تاریخچه صنعت مد کلاه های زیبای طراحی شده هم به یکی از قسمت های مهم و ضروری لباس زنانه تبدیل شدند. کلاه های مد شده نازک و کوچک بودند و درست در قسمت بالای سر قرار گذاشته می شدند و به وسیله گل، روبان و گاهی پر بسته می شدند. چتر های آفتابی در دوره هنوز به عنوان یک ابزار تزئینی استفاده می شدند.

دهه های 1910 تا 1950

در سال های اولیه این دهه در پاریس نخستین طراح ها آغاز به ترویج مد در تمام جامعه کردند. مشتری ها رنگ های متنوع و شاد کیمونو، کلاه و شلوار های تنگ را وارد مهمانی ها کردند.

 کلاه های بدون لبه و کلاه های نمدی ساده و پارچه های زیبای توری و نازک طی دهه ۱۹۱۰ رواج پیدا کردند. شوی لباس زنانه برای اولین بار در این دروه برگزار شد.

کمی پس از جنگ جهانی اول در مد تغییرات اساسی به وجود آمد. کلاه پوشهای پف دار جای چترهای کوتاه را گرفتند. خانم ها لباس های مردانه پوشیدند.

هر چند در ابتدا در برخی از کشور ها مدها برای زنان و مردان به یک شکل طراحی شده بود، ولی تا سال 1925 مردم با اشتیاق از مدهای جدید استفبال نمودند.

۲,۹۸۰,۰۰۰ تومان مانده تا ارسال رایگان!

تقریبا هیچ کس در قرن بیستم از لباس پوشیدن به شیوه جوانان ها خودداری نمی کرد. پیراهن های کوتاه جایگزین پیراهن های قدیمی بلند شدند. پیراهن های بافتنی و شلوار گلف که یک شلوار کوتاه بود از لباس های رایج آن دوره شد.

در دهه ی 1930 طراحان زیادی با نقد طراحی های گذشته، آغاز به حفظ و طراحی سبک های فمینیستی کردند. لباس های زنانه، از البسه خشن مردانه به لباس های مناسب زنانه تبدیل شد. در این دوره خانم ها شروع به لاغر شدن کردند.

در دهه 1940 اکثر مزون های طراحی لباس های زنانه در شهر پاریس در جنگ جهانی دوم بنیان گذاشته شد. فرانسوی ها برنامه های آموزشی داشتند که بر طبق آنها، طراحی لباس تا نیوریوک گسترش یافت. آلمانی ها نیز کمی از فرانسوی ها در این سبک پیروی کردند.

بعد از سال 1940 اجازه داده نمیشد برای دوختن پیراهن بیشتر از 4 متر پارچه استفاده شود و تنها یک متر پارچه برای دوخت بلوز ها اختصاص یافته بود. در فوریه 1947 کریستین دیور طراحی لباس زنانه را آغاز کرد.

کلکسیونی از لباس هایی با نیم تنه های زیبا، سینه های کوچک و دامن که همه بدن را میپوشاند. پس از اتمام جنگ جهانی دوم استفاده فراوان از پارچه مجددا رایج شد.

 در دهه 1950 وضعیت اقتصادی جامعه بهبود یافت. در این دوران از تاریخچه صنعت مد افراد شاهد یک وینتیج بودند و برخی از طرح های قدیمی مجددا مورد استفاده قرار گرفتند که با استقبال فراوانی مواجه شد. این سالها دورانی بود که زنان حق رانندگی، شرکت در انتخابات و کار را پیدا کردند و پوشیدن لباس های زیبا و دوخته شده از پارچه های گران قیمت را از حقوق خود می دانستند.

دهه های 1960 تا 1990

ایتالیا در تاریخچه مد تا دهه 1960، مرکز مد جهان بود. پس از دهه 1960 مد تنها یک شکل نداشت و انتخاب ها بسیار بیشتر شدند. جوان ها هر یک پوششی منحصر به فرد داشتند. و لباس افراد جوان کاملا مدی متفاوت از لباس افراد مسن داشت.

در دهه 1960 خانم ها از لباس هایی به سبک دخترانه و بچه گانه استفاده میکردند، دامن هایی کوتاه که شبیه به لباس های دهه 1920 بود می پوشیدند. پوشش مردان در این دهه تغییر چندانی نداشت. تغییر مهم تنها در 1960 و در وزن پارچه هایی بود که برای  دوخت لباس از آنها استفاده میشد.

دهه 70 دهه «احترام به سلایق شخصی» است. برخی طراحان، از این دهه به عنوان دهه برترین سلیقه ها یاد می کنند. در برخی مجالس که زیاد رسمی نبودند، آقایان از لباس هایی استفاده میکردند که هم زنان و هم مردان می پوشیدند. همچنین استفاده از گردنبند نیز برای مردان در این دوره رایج شد.

تاریخچه صنعت مد نشان میدهد طراحی مد طی دهه 1980 مد به با شکوه ترین دوره خود رسید. شوهای لباس دائما به وسیله رسانه ها پخش و تبلیغ می شد. به طوری که رفته رفته جایگاه خاص خود را میان فرهنگ عامه پیدا کرد.

طی دهه 1990 تقریبا لباس ها به مانند لباس بردگان درآمده بود. پیش از این ترس افراد برای بی لباس ماندن بود اما در این دهه این ترس جای خود را به ترس از پوشیدن بیش از حد لباس داد.

در دهه 1990 مد به یک استاندارد کلی یعنی کمی گرایی رسید. برخلاف تلاش های فراوان طراحان مد برای طراحی لباس های زیبا، در اواخر این دوره از تاریخچه صنعت مد، مد به سمت استفاده از لباس های ناهنجار، ناهماهنگ و زشت رفت.

دلیل این اتفاق فشار های مالی بود که توان افراد را برای ست کردن لباس های خود و یا خریدن لباس های گرانقیت، که پارچه زیادی در آن استفاده شده بود کاهش داده بود. رسانه ها هم تصاویر این گونه لباس ها را به عنوان مد روز تبلیغ می کردند.

آغاز قرن بیست و یک

در تاریخچه صنعت مد، قرن بیست و یک یا دهه 2000، دهه استفاده از مد به جای هنر است. لباس های قدیمی دهه های 60 و 70 و 80 مجددا میان جوانان محبوب شدند و دوباره جای خود را میان کلکسیون های طرح طراحان پیدا کردند. در اوایل دهه 2000 مد مینیمال یا کمینه گرایی همچنان میان افراد رواج داشت.

سپس طراحان، استفاده از طرح های رنگارنگ را در دستور کار خود قرار دادند. مارک های مشهور لباس کم کم جای خود را در میان بازار باز کردند و در این دوران موهای بلند برای خانم ها و آقایان مد شد.

لباس های تنگتر نیز همچنین محبوب بودند. در این دوره، موسیقی رپ تاثیر بسیاری در عرصه طراحی مد داشت. برای اکثر طراحان ، مسائل مالی بسیار اهمیت داشت. تعداد زیادی از افراد جوان دریافته بودند که نباید برای ارائه نمودن الگو و طرح سرمایه شان را به خطر اندازند. به همین دلیل تصمیم گرفتند استقلال طلبی خود را محدود کنند.

در اواسط این دهه طراحی مد لباس ها سبک زنانه تری به خود گرفتند. به این معنی که پیراهن زنانه دوباره مد شد. در تابستان 2007 پیراهن های به شکل تونیک توسط طراحان طراحی شد.

مد به سمت استفاده از رنگ های روشن رفت و پوشش آقایان نسبت به دهه 90 از اهمیت بیشتری برخوردار شد.

تاریخچه مد در اروپا

تاریخچه مد در اروپا مسیر طولانی و پرفراز و نشیبی داشته است؛ از قرون وسطی که لباس بیش از هر چیز نشانه جایگاه اجتماعی بود و پارچه‌های گران‌قیمت و رنگ‌های محدود مختص اشراف بود، تا دوره رنسانس که با تمرکز بر زیبایی و تزئینات مجلل، دربارهای ایتالیا و فرانسه به مراکز الهام مد تبدیل شدند.

در قرون هفدهم و هجدهم، شکوه و تجمل لباس‌های فرانسوی به اوج رسید و با وقوع انقلاب فرانسه لباس‌ها ساده‌تر و کاربردی‌تر شدند. با انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم، تولید انبوه پارچه و لباس باعث شد مد از انحصار اشراف خارج شود و طراحانی مانند چارلز فردریک ورث مفاهیم خانه مد را پایه‌گذاری کنند.

تاریخچه مد در ایران

تاریخچه مد در ایران، تصویری غنی از هنر، فرهنگ و تغییرات اجتماعی است که از دوران باستان تا امروز کشیده شده است. در دوره‌های پیش از اسلام، پوشاک ایرانیان با الهام از طبیعت و تمدن‌های همسایه، از پارچه‌های پشمی و کتانی و تزئینات هندسی و گیاهی بهره می‌برد.

با ظهور سلسله‌های اسلامی، پوشش‌ها به‌ویژه در دربارها شکلی رسمی‌تر و متنوع‌تر یافت و هنر پارچه‌بافی، گلدوزی و لباس‌های فاخر برای اشراف و روحانیان اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد.

در دوران صفویه، لباس‌ها نه‌تنها بیانگر طبقه اجتماعی، بلکه نمادی از هویت ملی و فرهنگی شدند؛ استفاده از رنگ‌های مشخص، جواهرات و تزئینات خاص در لباس‌های سلطنتی مرسوم بود. با ورود مد اروپایی در دوره قاجار و پهلوی، لباس‌های ایرانی به تدریج تحت تأثیر سبک غربی قرار گرفتند، به‌ویژه در میان روشنفکران و دربار، و برخی عناصر سنتی با مدرنیت تلفیق شد.

در دهه‌های اخیر، مد ایرانی تلفیقی از پوشش سنتی و مدرن است؛ برندهای داخلی و طراحان جوان تلاش می‌کنند هویت فرهنگی ایرانی را با استایل معاصر ترکیب کنند، در حالی که جریان فست‌فشن و پوشاک خیابانی نیز بخش مهمی از بازار را شکل می‌دهند. به طور کلی، مد در ایران همواره بازتاب‌دهنده تحولات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور بوده و میراثی غنی از هنر و سبک زندگی را به همراه دارد.

 کلام پایانی: 

صنعت مد از دل نیازهای ساده انسان برای پوشش آغاز شد، اما به‌مرور زمان به یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین صنایع جهان تبدیل شد. از لباس‌های نمادین در مصر باستان و امپراتوری روم گرفته تا شکوفایی خلاقیت در دوره رنسانس، مد همواره بازتابی از فرهنگ، قدرت، اقتصاد و باورهای اجتماعی هر عصر بوده است. با وقوع انقلاب صنعتی، تولید انبوه شکل گرفت و مد از انحصار دربارها خارج شد و در دسترس عموم مردم قرار گرفت.